DIACONIE

We hebben de opdracht om te bouwen aan levensvatbare geloofsgemeenschappen waar ook de diaconie alle kansen krijgt en leven zal geven. Het is sleutelen aan de toekomst, maar ten dienste van mensen vandaag. We geloven erin vanuit het nederige besef dat het Rijk Gods gerealiseerd en tegelijkertijd altijd nog te realiseren is. We geloven erin vanuit de diepe zekerheid dat ons mensenwerk geleid wordt door Gods droom, door zijn passie en hartslag in Jezus, die “de dienaar van allen” is geworden (Mc 10,45).

 

Barmhartig zijn omdat we Gods barmhartigheid ondervinden

  1. Een missionaire Kerk is een Kerk die in woord en daad getuigt van Gods Liefde. Ze wil een levend teken zijn van zijn passie voor iedere mens. Dit kan maar wanneer de Kerk ook heel concreet begaan is met wie gekwetst of kwetsbaar is. Zonder deze verkondiging metterdaad is elke verkondiging hol en betekenisloos.
     
  2. Christenen, christelijke gemeenschappen nemen voor zichzelf en in hun samenkomsten voortdurend de vraag mee: “Hebben we aan armen en mensen die lijden een teken gegeven van de liefde van Jezus, Hij die leven wil bewaren, dragen en beschermen?  God wil niet gescheiden worden van onze broeder. Hij wil niet geëerd worden, wanneer een broeder onteerd wordt.” (Bonhoeffer)
     
  3. Deze gedachten raken het hart van het Bijbelse godsgeloof. God, zo verhaalt de Schrift, is te vinden in de nabijheid van kleinen, vernederden en ontrechten. Voor de “armen” kiest Hij partij. Dit werd de Israëlieten heel duidelijk bij de bevrijding uit de slavernij in Egypte. Natuurlijk, God laat zich op vele wijzen kennen. Heel de schepping legt van Hem getuigenis af. Maar in het Exodusverhaal verwoordt het lang verknechte volk dat de uittocht van dood naar leven een teken is van Gods liefde, een liefde die niemand verloren laat gaan.

    Dit alles herhaalde zich op een unieke manier met het optreden van Jezus Christus. In Hem verscheen Gods heil ronduit overweldigend. Altijd was Hij omringd door wie uit de boot viel. Voortdurend was Hij er op bedacht mensen nieuwe levenskansen te schenken. De evangelies laten er geen misverstand over bestaan: Jezus bracht zoveel meer dan een portie spirituele troost. Hij bracht leven in overvloed. In het bijzonder voor wie snakten naar genezing, redding en bevrijding.
    Zijn genezingen en ongegeneerde omgang met de verworpenen waren in Jezus’ ogen veel meer dan een illustratie bij zijn verkondiging. Het was eerder omgekeerd: zijn woorden waren een commentaar bij zijn daden. Meer nog, Hij identificeerde zich met kleinen en zwakken. Zijn optreden was niets minder dan een overrompelende manifestatie van Gods heil.
     
  4. Als leerlingen van Jezus, broers en zussen, kinderen van de Vader zijn we geroepen Jezus na te volgen, te doen wat Hij deed. Op de beleving, de daden komt het met andere woorden aan. Vanouds werden er voor deze realiteit van beleving, van daadwerkelijk geloof, verschillende woorden gebruikt die ieder een eigen accent van deze navolging benadrukken: caritas, kleine goedheid, vriend van de armen, zorg om rechtvaardigheid en vrede, voorkeur voor de zwaksten, respect en waardering voor de schepping en alle schepselen… 
    De laatste jaren gebruiken we het woord “diaconie” als een verzamelwoord om deze dienstbaarheid te benoemen. 
     
  5. Maar er is een fundamentele voorwaarde: de diaconie mag niet vergeten dat in het hart van ons geloof niet ónze inzet staat, maar Gods onvoorwaardelijke en onuitputtelijke liefde voor elk van ons. Het is deze alles omvattende liefde die een christen maakt tot wat hij is: een nieuwe schepping gereed om op haar beurt en als Gods instrument het nieuwe leven uit te dragen. Het is evident dat er in onze samenleving veel “goed dienstwerk” verleend wordt.
    In wat christenen diaconie noemen, verbinden zij hun dienstbaarheid met Gods barmhartigheid. Deze barmhartigheid bevrijdt ons van overdreven activisme, gedram en zelfs gewelddadigheid. Gods barmhartigheid maakt ons mild en geduldig, fijngevoelig en vergevingsgezind. Zonder onze verantwoordelijkheid te verkleinen, bevrijdt ze ons van het schuldgevoel om nooit genoeg gedaan te hebben.
     
  6. Diaconie is wezenlijk voor ons zelf-verstaan als christen en als Kerk, goed wetend dat een gelovig leven begint  met de ontmoeting met de levende God.  Enkel deze godsverbondenheid maakt van diaconie wat ze ten diepste wil zijn: een open venster op God en een echo van Zijn liefde zonder maat.